Αμετανόητος ο Mπους για το πόλεμο στο Ιράκ

«Η ιστορία θα κρίνει την επιτυχία μου, αλλά τότε δεν θα ζω» δήλωσε ο πρώην Αμερικανός πρόεδρος George Bush στην πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση από τότε που εγκατέλειψε το Οβάλ Γραφείο, υποστηρίζοντας την πολιτική του στο Ιράκ αλλά και τις αμφιλεγόμενες μεθόδους ανακρίσεων που εφαρμόσθηκαν κατά κόρον στο Γκουαντάναμο. Μιλώντας στο αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο NBC είπε ότι η ανακριτική μέθοδος «Waterboarding», ο εικονικός πνιγμός απέτρεψε τρομοκρατικές ενέργειες και σώθηκαν πολλές ζωές.

H συνέντευξη του Bush έγινε με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του “Κρίσιμες Αποφάσεις” (Decision Points). Το βιβλίο βρίσκεται στα ράφια των βιβλιοπωλείων, μία εβδομάδα μετά από τη νίκη του Ρεπουμπλικανικού κόμματος στις ενδιάμεσες εκλογές και στις 500 σελίδες του κυριαρχούν οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου και οι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.

Σύμφωνα με αποσπάσματα που έχουν δημοσιεύσει οι New York Times, ο Βush υποστηρίζει ότι αισθάνθηκε “απογοητευμένος και θυμωμένος” όταν δεν βρέθηκαν όπλα μαζικής καταστροφής στο Ιράκ, αφού η ύπαρξή τους είχε προβληθεί ως δικαιολογία για την εισβολή αλλά επιχειρεί να δικαιολογήσει την κήρυξη του πολέμου κατά της τρομοκρατίας, καθώς και την εισβολή στο Ιράκ.

Μεταξύ άλλων, ο πρώην πρόεδρος δικαιολογεί την χρήση του βασανιστηρίου του εικονικού πνιγμού για την ανάκριση του Khalid Sheikh Mohammed, ενώ αναφέρει ότι κάποτε σκέφτονταν να αντικαταστήσει τον αντιπρόεδρο Dick Cheney στις εκλογές του 2004.

Σε συνέντευξή του στο δίκτυο NBC υποστήριξε ότι προτού αποφασίσει να χρησιμοποιήσει βία για να ανατρέψει τον Saddam Hussein το 2003 διαφωνούσε με την ιδέα του πολέμου στο Ιράκ. “Ήμουν μια αντίθετη φωνή (σ.σ. εντός της κυβέρνησής του). Δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω βία” είπε ο πρώην και πρόσθεσε ότι “Ήθελα να δώσω μια ευκαιρία στη διπλωματία“.

Σε ερώτηση για το κατά πόσο τον επηρέαζε ο πρώην αντιπρόεδρος Dick Cheney, που τον υποκίνησε να επιτεθεί στο Ιράκ, ο Bush απάντησε ότι το θέμα αυτό δεν είναι σημαντικό. “Εγώ είμαι αυτός που αποφάσιζε πότε θα επιτεθούμε. (Ο Cheney) θα μπορούσε να είχε πει ‘πάμε’ αλλά εγώ είπα όχι”, πρόσθεσε.

Στη συνέντευξη πάντως αρνήθηκε να ζητήσει συγγνώμη από τους Αμερικανούς που τους οδήγησε στον πόλεμο. “Αυτό θα σήμαινε ότι επρόκειτο για μια κακή απόφαση. Και δεν πιστεύω ότι ήταν κακή”, είπε, ισχυριζόμενος ότι “ο κόσμος είναι καλύτερος χωρίς τον Saddam Hussein”.

Αποκάλυψε ωστόσο ότι το καλοκαίρι του 2006 ήταν “το χαμηλότερο σημείο” της προεδρίας του επειδή πίστευε ότι οι ΗΠΑ θα έχαναν τον πόλεμο. Σχετικά με το σκάνδαλο στη φυλακή Αμπού Γράιμπ και τα βασανιστήρια σε βάρος Ιρακινών κρατουμένων από Αμερικανούς στρατιώτες, επιβεβαίωσε ότι ο τότε υπουργός Άμυνας Donald Rumsfeld, του είχε προτείνει να παραιτηθεί.

“Σκέφτηκα σοβαρά να δεχτώ. Ήξερα ότι θα ήταν μια πολύ ισχυρή ένδειξη η αντικατάσταση του επικεφαλής του Πενταγώνου μετά από ένα τόσο σοβαρό λάθος. Όμως με συγκράτησε ένας σημαντικός λόγος: δεν υπήρχε φυσικός υποψήφιος για να τον αντικαταστήσει”, είπε.